ActionMag.pl

Bardzo fajny tekst taki dynamiczny,miło się czytało. Dla mnie jednak trochę za szybko się wszystko dzieje. Uratował dziewczynę, przyszedł do biura i tego samego dnia został agentem. Ma ogromną wiedzę o wszystkim, nie wiadomo skąd. Jest świetnie wyszkolony w walce wręcz i radzi sobie z kilkoma przeciwnikami, a wcześniej było powiedziane, że wśród kolegów był uważany za "mięczaka", wiec nie wiadomo skąd nagle zamienił się w ninję. Problemem dla mnie( głównym) było to ,że podczas czytania textu, gdy akcja z sielanki zamieniała się w strzelaninę, nie za bardzo wiedziałam o co chodzi. Ktoś tam do kogoś strzela,przychodzi nowy,który okazuje się być "starym". Ogólnie o tym o co chodziło dowiedziałam się pod koniec sceny. Myślę ,że wszystko byłoby idealnie ,gdyby było rozłożone na więcej części- a tak to wiemy wyszło takie "spakowane". Ja wystawiam 5

Stary... Jeśli ja tylko rzucam okiem na tekst, i już widzę pierwsze nielogiczności (dziewczyna leży na ziemi, nie wiadomo w którą stronę ma głowę, a ty z odległości dwóch metrów potrafisz rozpoznać kolor jej oczu?)

Nie będę wymieniał reszty pierdółek, bo jakieś ograniczenia w komentarzach też są. Wygląda to jak pierwsze opowiadanie pietnastolatka, który chce się czymś pochwalić...

Tak dla ścisłości - przyczepia się do problemów natury rzeczowej,wynikających z zbyt szybkiego tempa akcji.

Po za tym Fenrir weź się sam przyłóż do swojej pracy - bo ostatnia część " Z Popiołów" , była lekko mówiąc "nieproporcjonalna jakością " w stosunku do twoich innych prac.

Więc jeżeli coś komuś wytykamy ludzie - vice versa.

A gdzie jest zapis, że jak piszę, to nie mogę od razu oceniać tych, co także piszą? EHM...

Co do "Z popiołów", to na urlopie wpadłem na pomysł z całkowicie nową fabułą, i przepisuję tekst od nowa (bo adaptacja do nowych warunków możliwa nie była), i obecnie jestem w 6 stronie 2 rozdziału. A że tekst lepszy automatycznie, to mówić nie muszę.

I co do góry twojego postu - nie denerwuj mnie nawet. Sama piszesz o szybkim tempie akcji, a gość miał czas by zobaczyć kolor jej oczu?

Oj ,Chryste błąd po prostu.
Poza tym jak się zastanowić - to była jego dziewczyna, wiec miał chyba okazje zobaczyć jakie ma oczy.
Ewentualnie mógł się schylić i zobaczyć. Kolor oczu nie jest czymś szczególnie trudnym do zauważenia.

Jasne... Pokaż mi fragment na początku, gdzie jest napisane że to jego dziewczyna. I jak widzisz, że kogoś chcą zgwałcić, to schylasz się i najpierw w oczy mu patrzysz?...

Sorry, ale wyznaję zasadę, że jeśli krytyka, to druzgocąca, bo autor może się czegoś nauczyć. Jeśli będę mu słodził, to nic z tego nie wyniesie, i nie poprawi błędów, które popełnia. Mówię to jako autor, który też kiedyś zaczynał, i właśnie kopy w dupę pozwoliły mi poprawić znacząco styl pisarski

Ale czekaj, czekaj - o jakiej dziewczynie ty mówisz?
O Annie?

O tej na początku, której dojrzał kolor oczu, mimo że leżała na ziemi w odległości dwóch metrów. I skoro napastnicy byli tak łatwo widoczni, to marni to gwałciciele...

W tekście jest masa nielogiczności - zarzuć to lepiej, albo poćwicz, bo marnie to widzę...

Czyli o Annie. Nie pamiętam już, ale jeżeli miał spojrzeć z odległości ok. 2 metrów, biorąc pod uwagę , że była to impreza , a raczej spokojnie nie siedziała - to rzeczywiście nielogiczne.

I skoro napastnicy byli tak łatwo widoczni, to marni to gwałciciele...

Ja przyznam, że piszę od jakiegoś czasu i wiem, że najwyższych lotów to nie jest. Tak, jak mówicie, akcja dzieje się szybko, a ja tak samo to piszę, z reguły czytam moje wypociny dopiero, gdy je gdzieś opublikuję (przeważnie wstawię na chomika), więc nielogiczności i błędy mogą się zdarzyć i prawdopodobnie wciąż będą. Wciąż pracuję nad stylem, bo mam poczucie, że zbyt dużo opowiadania to dialog. Jestem wdzięczny za wszelką krytykę, bo - jak Fenrir stwierdził - wytykanie błędów pozwala się poprawić. Co nie zmienia oczywistego faktu, że jeśli ktoś stwierdzi, że mimo błędów jest zwyczajnie fajne, jak właśnie JollyRoger, to dostaję dodatkowej motywacji. Wychodzę z założenia, że im więcej i dłużej będę pisał, tym będzie to lepsze, więc mimo jakości moich obecnych wypocin (które zresztą od tych pisanych dwa-trzy lata temu i tak poprawiły się) mam nadzieję, że w końcu będę pisał na wysokim poziomie. Tak czy siak - obojgu Wam dziękuję.